Tak jak w ubiegłych latach, w zeznaniach rocznych można uwzględnić odliczenia dotyczące danej osoby, bądź osób najbliższych (dzieci, małżonków), w tym również ulgi rehabilitacyjnej.

Zeznanie podatkowe za ubiegły rok należy złożyć w Urzędzie Skarbowym najpóźniej do 30 kwietnia bieżącego roku.

Aby skorzystać z odliczenia wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne, należy najpierw zastanowić się, czy na pewno tego typu ulga przysługuje. Złe zinterpretowanie przepisów może przyczynić się do konieczności skorygowania swojego zeznania, jak również w przypadku kontroli urzędu, do zapłaty zaległego podatku wraz z należnymi odsetkami.

W związku z tym, że znaczna część podatników odlicza sobie ulgę bezpodstawnie, fiskus bacznie przygląda się tymże zeznaniom, należy więc być ostrożnym i dobrze zaznajomić się z Ustawą o PIT.

Ulgę rehabilitacyjną mogą odliczyć tylko osoby niepełnosprawne, bądź krewni tych osób (dzieci, współmałżonek – jeśli utrzymują w/w osobę niepełnosprawną). Niepełnosprawni muszą posiadać orzeczenie o niepełnosprawności (I,II lub III Gr. inwalidzka), otrzymywać rentę z ZUS oraz spełniać szereg wymogów zawartych w przepisach.

Przykładowo z ulgi dot. wydatków poniesionych na przewodników może skorzystać tylko osoba ociemniała lub niesprawna ruchowo.

Katalog wydatków na cele rehabilitacyjne, możliwe do odliczenia, są zawarte w Ustawie o PIT (artykuł 26 ust.7a).